De reis naar Nicaragua is voorspoedig gegaan. Gedurende de reis wat geslapen, filmpjes gekeken (Shrek blijft leuk) en wat gelezen. Alle checks in Amerika gingen goed en ik liep er eigenlijk zo doorheen. Geen dikke en chagrijnige mensen, maar juist hulpvolle mensen die snel door werken. Op Houston 3,5 uur moeten wachten op mijn vlucht naar Nicaragua en deze kwam op tijd zoals gepland. Een voordeel van een vlucht als deze, is dat hij halfleeg is, en je dus alle ruimte hebt om te zitten. Ik ben achterin in een hoekje gaan zitten zodat ik wat kon slapen. Gevolg was wel, dat de stewardess vroeg of ik stout was geweest…
In Nicaragua aangekomen, moest ik een visum kopen voor $10 dollar en daarna kon ik doorlopen naar de bagagehal. Koffers kwamen gelijk en Donaldo stond ook op mij te wachten… kan een reis nog beter gaan…? Tijdens de autorit van een uurtje, kreeg ik mijn eerste indrukken van Nicaragua. Op de weg was er weinig verlichting, reden de auto’s midden op de weg, liepen honden over straat, en hingen veel mensen rond de straat. Het is hier duidelijk armer dan waar ik ook ben geweest.
Uiteindelijk bij mijn gastgezin aangekomen, werd ik welkom geheten door Veronica (moeder des huizes). Ik kreeg een korte rondleiding door het huis (een lange bestond ook niet) en er werd verteld waar ik kon slapen. Na een Pan Leche en een fruitdrankje, besloot ik hier ook maar dankbaar gebruik te maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten