dag 2

Toen ik hier aankwam, kreeg ik een welkomstpakketje van mijn stagebemiddelingsbureau OnStage. Hierin zat wat drinken en eten, en een aantal adviezen over de eerste dagen hier. Het belangrijkste advies was, dat ik het rustig aan moest doen, goed eten en drinken en zeker niet teveel doen. Naja dat heb ik dan ook maar geprobeerd de eerste echte dag hier. Ik werd redelijk vroeg wakker, want Veronica heeft een klein winkeltje waar ze eten en drinken verkopen, en tja business gaat gewoon door. In Nederland zal je niet veel van dit soort winkeltjes meer vinden. Voor de Wassenaarders, die het winkeltje vd Marel kennen op de Tulpstraat… deze is ongeveer 10 keer zo klein. Maar goed voor 8 uur werd ik wakker en ik besloot mijn licht aan te doen. Een kwartiertje later stond Veronica aan de deur te roepen dat het ontbijt klaar was. Een eitje met getoast brood en een fruitsalade, een prima begin van de dag lijkt me.
Ik heb nu eigenlijk wel spijt dat ik niet intensiever Spaans heb gestudeerd, voordat hier kwam. Veronica spreekt namelijk alleen Spaans tegen me. Ik begrijp wel een beetje wat ze zegt, maar weet niet hoe ik iets terug moet zeggen. Ik hoop dat het een beetje meer gaat lukken in de komende drie weken, als ik mijn Spaanse les heb gehad.
Na het ontbijt heb ik gevraagd of ze me konden helpen met het kopen van een telefoon. Jaja het lukt wel met een aantal woorden Spaans en lief lachen. KPN heeft kennelijk geen contacten met Nicaragua, dus ik had wel een Nicaraguaanse telefoon nodig. Maar goed met de hulpvolle Tony (broer van Veronica) heb ik een telefoon gekocht voor ongeveer 400 Cordobas (20 dollar). Natuurlijk even kijken of alles werkt, en toen zelf maar even een korte wandeling naar het Parque Central gemaakt. Als je door de straten loopt lijkt het of je terugbent in de tijd van de koloniën. Veel gekleurde huisjes, waar je overal naar binnen kunt kijken en straten met overal gaten. Over de hele stad hangt een soort rust. Mensen die rustig in de deuropeningen zitten met hun schommelstoel. Muziek die je overal over de straat hoort. Na een uurtje lopen was ik er wel klaar mee vanwege de warmte. Het is 30 graden standaard, en geen zuchtje wind natuurlijk. Terug in het huis, kreeg ik gelijk lunch van rijst, salade, gebakken aardappels en een soort kipschnitzel. Ik zal me geen zorgen hoeven maken dat ik zal verhongeren aqui. Naast mijn huis zit een internetcafé dus ik heb even een uurtje gesurft en wat mailtjes gestuurd. En natuurlijk gezien dat Ajax gewonnen heeft. Voor minder dan een dollar per uur is dat heel schappelijk.
Laatste wat ik over vandaag nog kan melden, is de carnavalsoptocht die in Granada was. Veel drumbands, en danseressen zoals je ze alleen maar in Zuid-Amerika kan vinden. Er waren veel mensen op straat, dus het was wel goed op je spullen letten hier. Een uur of 10 was het grootste gedeelte wel afgelopen, ik had het toen ook wel gehad, dus gauw naar bed en kijken hoe laat we wakker worden.