Dag 11,12

Vandaag begonnen met een nieuwe week Spaanse les. Een nieuwe week betekent een nieuwe leerkracht. Deze week zal ik les gaan krijgen van Ericka, ze is een wat oudere vrouw. De eerste momenten moest ik wennen aan haar manier van uitspreken en vragen, dus vaak was het… que?? Maar op een gegeven moment wende het wel en ging het gelukkig beter. Dat maakt de taal ook lastiger te leren, iedereen spreekt woorden namelijk anders uit, en op een ander tempo, maar het gaat wel beter allemaal. Vandaag veel geoefend met verleden tijd van de werkwoorden en de verschillende uitgangen en uitzonderingen. Verder zijn we in de middag een stuk gaan fietsen door de rural zone van Granada en uiteindelijk kwamen we uit op el campo. El campo is het platteland, wat ongeveer een uurtje fietsen buiten de stad ligt. Het platteland hier, is toch wel wat anders dan we gewend zijn in Nederland. In plaats van grote boerderijen en stallen voor dieren, kwamen we hier een klein hutje, niet veel groter dan mijn kamer, tegen. Een paar kippen liepen los, samen met een paar honden een koe en een varken. Voor de rest groeiden op een paar velden wat bananenbonen, groente en maïs. Er is hier geen water uit de leidingen, alleen wat er in de put zit en wat er als regen valt. Hier zijn deze boeren echt arm. We kregen van Luïs les over de verschillende gewassen en wat hij hier zo mooi vindt. Het is hier erg rustig en het enige wat je hoort, zijn de dieren en vogels. Maar om zo te leven… ik vrees dat ik dat niet meer kan.
Na drie kwartier fietsen over modderige wegen, met veel gaten en losse stenen, met een aantal koeien midden op de weg, kwamen we weer terug op de Spaanse school. Door het fietsen in de warmte en met een aantal flinke heuvels, was het toch wel een zeer vermoeiend tochtje. Maar het fietsen was wel lekker, en wat ik gezien heb was zeer interessant. Je ziet toch wel hoe goed de mensen het in de stad eigenlijk wel niet hebben.
Dinsdag weer school gehad, en als extra les zijn we ook even door de stad gaan lopen. Ik had geen fototoestel bij me, dus ik zal binnenkort deze tocht nog maar eens gaan lopen en dan foto’s maken. We hebben een koloniaal huis gezien van bijna 300 jaar oud en we zijn bij de ruïnes van Granada geweest. Deze forten zijn gebouwd rond 1850 toen er een oorlog was tussen de conservatieven en de liberalen in Nicaragua. De liberalen leefden in León en de conservatieven in Granada. Officieel is er niet veel overgebleven van het oorspronkelijke fort, maar ze hebben het zo goed mogelijk nagemaakt. Voor de rest stond er niets op het programma voor de middag, dus krijg ik mooi de tijd om mijn Spaans te oefenen en ohja de was te doen… Naja was doen, ik geef Veronica mijn telefoon en bel Mampache (wasserette). Ze kwamen het halen om 1 uur en brengen het terug om 6 uur in de middag voor iets meer dan 4 euro. Leven is zwaar hier hoor!