De vorige dag had ik de tour al geregeld met Hotel con Corazon, en ik kreeg zo'n 20 procent korting op de prijs, omdat ik toch een vrijwilliger was. Voor uiteindelijk 32,50 dollar waren we een dag onderweg, waarbij het transport, de entree, een lokale gids, gids van het hotel en ook een lunch erbij zat. Eigenlijk geen geld voor een hele dag. Zaterdag vertrokken we om 9 uur naar het hotel, waarna we met de gewone bus en de gids naar de entree van het park gingen. Toen we daar aankwamen reden de tuktuks om je heen als een stel muggen, om te vragen waar je heen moet, want zij brengen je wel. Wij besloten uiteindelijk te lopen, want we zouden opgewacht worden door een bewoner van het reservaat, die een groot stuk land bezit bij de vulkaan.
Gelukkig kwam hij er ook aan lopen en hij vertelde veel over zijn stuk land en het reservaat. Ze verbouwen hier eigenlijk bijna alles, van bananen tot koffie, van komkommer tot mango's en natuurlijk de welbekende bruine bonen (frijoles). Verder bracht hij langs de velden en naar een fantastisch uitzichtspunt op een soort heide. vanaf hier kon je vulkaan Masaya, Granada en de vulkaan Momotomba zien liggen. Je zou hier uren kunnen zitten en steeds weer iets nieuws kunnen zien, maar helaas hadden we die tijd niet.
Nadat we weer een stuk door de bossen naar beneden zijn gegaan, gingen we op weg naar zijn huis. Hier kregen we een blik in hoe de mensen hier wonen en een nica gerecht voorgeschoteld; Rijst met bruine bonen en kip met een salsa. Dit geserveerd met platanos. Allemaal vers van het land en vers geplukt. Ook kregen we wat koffie dat van het land hier vandaan kwam. Dit smaakt toch veel beter dan die Presto koffie die ze bijna in het land drinken. De goede koffie exporteren de Nicaraguanen en dan blijft dus alleen nog maar de goedkope en slechte koffie over...Na een goede maal en de mensen te hebben bedankt, moesten we weer verder, want onze bus richting de top ging om 1 uur. Ohja nog een tip... loop niet zomaar achter een koe langs... ik kreeg namelijk bijna een schop tegen me, toen hij plotseling achter zich uit schopte.
Met een grote legertruck werden we naar het eerste station gebracht. Hier was een soort koffiehuis, waar ze de koffie verkochten die hier verbouwd werd. Verder mocht je natuurlijk de koffie proberen onder het genot van een prachtig uitzicht wat je hier had.
Na vijftien minuten vervolgden we onze weg naar boven, richting 1150 meter hoogte en in de buurt van de krater Mombacho. Na een korte uitleg wat er allemaal te zien is en hoe we konden lopen, begonnen we aan tocht rond één van de kraters van de Mombacho. Hierbij kregen we ook voldoende uitzichtspunten te zien van de omgeving en zagen we Granada in het zonlicht liggen,de Isletas, regen boven Laguna Apoyo, de Masaya vulkaan en vulkaan Momotombo weer. We hadden namelijk veel geluk, want we hadden een heel helder uitzicht, maar de gids zei al dat er een mistwolk aan zou komen. Net toen we weer wegliepen kwam het opzetten en de toeristen die na ons liepen, hadden een veel minder zicht door de mist. Verschil tussen gidsen moet er natuurlijk zijn.
Daarna weer een stuk door de jungle gelopen met zijn grote biodiversiteit. Veel verschillende bomen en planten, waarbij op sommige bomen zelfs 35 verschillende planten groeien. Na een uurtje lopen rond de krater kwamen we terug bij het beginstation, waar we nog een half uurtje op het transport naar beneden moesten wachten. Een hobbelige rit terug, en een korte lift met een personenwagen, kwamen we weer terug op de weg naar Granada, alwaar we een half uurtje op een bus hebben moeten wachten. Al met al ging het redelijk vloeiend allemaal en nadat we betaald hadden in Hotel con Corazon, waren we rond kwart voor 6 terug in ons hostel. Erg moe, maar voldaan kwamen we aan. Nog snel even foto's uitgewisseld en toen besloot ik lekker even twee uurtjes te liggen, want ik had afgesproken voor een soort afscheidsfeestje met een paar Nicavrienden. Immers ze werken veel en doordeweeks hebben ze geen tijd, dus ik moest me maar opofferen om te gaan. Doodmoe en met weinig zin ben ik uiteindelijk naar de club gegaan, waar ik tot een uur of 3 heb zitten praten en natuurlijk dansen.Vanochtend om een uur of 7 wakker geworden en de rest van vandaag heb ik niet veel bijzonders gedaan... beetje descansar en wat series gekeken. Verder vanavond ook in het Zanguan gegeten, wat tot de beste twee restaurants behoort in Granada. Samen Patrick en Ruud hebben we hier een voor en hoofdgerecht gegeten voor in totaal 1500 cordoba, wat neerkomt op ongeveer 50 euro. Morgen ga ik met Lara bij het beste restaurant van Granada eten, als een soort afscheidsetentje. Jaja Living the good life in het laatste weekje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten