Ik wilde ook redelijk vroeg zijn, omdat ik naar León wilde gaan. Dit is de grote concurrent van Granada geweest in de afgelopen 300 jaar. Jaren hebben ze in de 18de en 19de eeuw gestreden om wie de hoofdstad was van Nicaragua, velen oorlogen zijn er tussen deze twee steden geweest. De liberalen van León en de conservatieven van Granada, die allebei een mooie koloniale stad hebben. Uiteindelijk werd Managua de hoofdstad en kon León zich weer richten op de studenten en de harde werkers hier. Ik nam de bus naar Managua rond 7 uur (vaste bustijden zijn er niet en de meeste bussen vertrekken pas als ze vol zijn) en kwam daar uiteindelijk om half negen aan. Normaal gesproken is het een uur rijden, maar nu waren er flink wat files en daarbij waren er wegen afgesloten. Dit is niet bekend bij de chauffeurs tot dat ze tegen een wegversperring oprijden. Het is echt leven met de dag en niet vooruit kijken zeg maar. Iets later dan gepland kwam ik bij het busstation voor bussen naar León aan en gelukkig stond er eentje klaar om bijna te vertrekken. Nog even de laatste vier plaatsen vol geroepen en daarna konden we naar León. Voordeel met deze bussen waren, als ze eenmaal vol zijn, dan rijden ze ook echt door. Niet stoppen voor een willekeurige langs de kant van de weg, maar volle bak doorrijden en links en rechts en op de andere weghelft inhalen. Prima dus, want ik was uiteindelijk om 10 uur in León.
Met een kaart op zak, waarop de wandelroute van de Lonely Planet was uitgetekend, ben ik snel rond gaan lopen in de stad. Mijn plan was namelijk om rond 6 uur 's avonds weer terug te zijn in Granada, voor het donker natuurlijk. León is bekend trouwens om de vele kerken en de vulkanen rond de stad, dus daar zijn veel foto's van gemaakt. Mijn eerste belangrijke punt was de grootste kathedraal van Centraal-Amerika. Hier kon je ook het dak op, waar je echt een fantastisch uitzicht hebt op de stad en de verschillende vulkanen die rond om León liggen. Samen met een boel kinderen van een of andere katholieke meisjesschool hebben we genoten van het uitzicht en natuurlijk is het altijd leuk om op de daken te lopen! Ik zal jullie niet vermoeien met alle belangrijke gebouwen die ik heb gezien en waar ik natuurlijk foto's van heb gemaakt, maar noemenswaardig is wel het oude huis van Ruben Darió (de belangrijkste held van Nicaragua en poëet) en, volgens de Lonely Planet, het mooiste artmuseum van Centraal-Amerika.
Ik heb hier ongeveer anderhalf uur rondgekeken en genoten van de zowel oude als moderne kunst, van vooral schilders uit Centraal-Amerika. 
Uiteindelijk heb ik vijf uur rondgedwaald in León voordat ik de bus terug naar Managua en verder naar Granada nam. De terugweg ging net zo vlug en toen ik in Managua kwam, kon ik gelijk in de rijdende bus naar Granada stappen. Helaas geldt voor deze bus niet vol is vol, want er lijken iedere keer toch weer een paar meer bij te passen. In een bus waar normaal gesproken ongeveer 25 mensen kunnen zitten, passen hier toch zeker wel 40 mensen in de bus, en de mensen van de bus blijven maar meer mensen roepen om mee te gaan naar "GranadaGranadaGranada". Toch wel om kunnen lachen, want ik zat lekker rustig voorin, terwijl er achter steeds meer mensen werden bijgepropt. Uiteindelijk was ik stipt om 18.00 uur in Granada, alwaar ik nu mijn blog aan het typen ben, en ondertussen mijn mail en foto's gecheckt hebt! Morgen maar weer eens hard aan het werk voor mijn onderzoek en zondag eens
Geen opmerkingen:
Een reactie posten