dag 101, 102, 103 en 104

Tja vier dagen en toch niet zo heel lang berichtje. Het is duidelijk dat het mijn laatste week hier is. Veel mensen vragen me hoe voel je je nu... ben je blij dat je terug gaat of vind je het jammer... En iedere keer moet ik toch weer flink denken hoe ik me nu voel. Tuurlijk kijk ik uit om vrienden en familie weer te zien. Niet ieder moment toeterende auto's te hoeven horen, of helaas steeds bedelende kinderen moeten afwijzen en lijmsnuivende jongeren van me afslaan. Maar ik zal echt ook een heleboel gaan missen. Niet alleen die dertig graden met zon... de hele vriendelijke mensen die je graag willen helpen en je vaak vriendelijk gedag zeggen. De mensen met wie ik heb gewerkt, het dolletje met ze, hoe ze grappen over mij maken en ik daar weer op reageer, de zogenaamde pesterijtjes. Altijd hebben ze een lach op hun gezicht en ik kan je verzekeren dat dat heel prettig werken is. Verder natuurlijk de kinderen... Niet alleen de kinderen die ik Engels heb gegeven, maar ook de kinderen van het project zelf. Steeds vragend hoe het gaat, of wat dat ene woord in het Engels is. Grapjes maken over mij en tegen elkaar en de dankbaarheid als ze me camera even mogen lenen. Toch wel een heleboel dingen die ik ga missen hier... Daarom is het steeds weer nadenken, ben ik blij of verdrietig dat ik ga...
Afgelopen week niet heel veel gedaan buiten het werken aan mijn onderzoek en het geven van Engelse les. Vaak wat eten gehaald na het werk en daarna een filmpje gekeken. Woensdag trouwens wel heerlijk gegeten met Lara bij het restaurant Imagine! Dit is volgens velen het beste restaurant van Granada, en tja ik kan het alleen beamen. Ik heb namelijk fantastische sushi gegeten en de sfeer was heel relaxt. We hebben uiteindelijk een prima avondje gehad daar.

Vandaag ook een beetje afscheid gekregen van de tutoren. Met hele lieve woorden werd me duidelijk dat ze me zeker waardeerden voor de tijd die ik met ze heb doorgebracht. En ik moest beloven dat ik ooit terug zou komen. Als bedankje heb ik een echt Nicaragua shirt gekregen, wat gelijk aan moest, en een kaart met meer woorden er op. Helemaal super en ik ben helemaal gelukkig. Al met al maakte het wel moeilijker om voor het laatst uit de laguna te rijden en te bedenken dat ik daar voorlopig niet meer kom...
Morgen nog even gauw een paar souvenirtjes kopen en 's middags in het hotel helpen. Alle ouders van de kinderen zijn namelijk uitgenodigd om hier een leuke middag door te brengen, die begeleid wordt door de tutoren. Ik ben heel benieuwd hoe ze dit zullen beleven en hoeveel ouders er daadwerkelijk komen. Daarna koffer inpakken en slapen, want ik wordt 's morgens om 4 uur opgehaald. Taxi kost mij 30 dollar in plaats van 35... das toch wel fijn. Nog een dagje genieten en dan de kou weer in...