dag 65

Hmmm heerlijk zondag, de dag om uit te kunnen slapen en lekker uitrusten, rustig een filmpje kijken zonder dat je gestoord wordt. Normaal gesproken dan, maar niet hier in het hostal. Omdat de familie van het hostal kennelijk weer vroeg naar Managua moet, moet dat dan ook met veel lawaai. Al met al vanaf half 7 in de ochtend hoor je dus gepraat, de televisie die aangaat en het heen en weer stampen van de huishoudster. Tja dat is lekker als je om half 3 bent gaan slapen. Maar goed lekker vroeg op, douchen en internet checken, ontbijten en lunchen. De andere Nederlanders waren weg en dus dacht ik rustig een filmpje te kijken. Nadat ik van twee verschillende mensen binnen een week gehoord had over de film "remember me" besloot ik die dan maar rustig te kijken (aanrader trouwens). Maar ik zat hier ongeveer een half uurtje te kijken of de huisbaas Frank (Franco) kwam thuis met een grote smile en dat betekent vaak dat hij alweer wat gedronken had (half één 's middags). En ja hoor hij kreeg gelijk een biertje aangereikt door zijn neefje (die hier ook werkt, en 's nachts de deur open behoort te doen). Op een gegeven vroeg Frank mij of ik last zou hebben van de muziek en dergelijke, dus ik knikte ja. Dus vroeg hij me of hij een beetje muziek op mocht zetten en dat vind ik natuurlijk niet erg. Zat immers met mijn oordopjes en zou een normaal gesprek niet kunnen horen, dus een beetje muziek ook nauwelijks. En zo werd de muziek niet heel hard aangezet, tot hij iemand aan de telefoon kreeg. Ja en Nicaragua is een arm land waar vaak aan de medemens gedacht wordt. Dus hij zette gedurende het gesprek de muziek harder en hield de telefoon tegen de box, zodat diegene ook kon genieten van de muziek, en ik niet meer van de film. Want waar we in Nederland gewoon de muziek weer zachter zouden zetten, bleef het hier hard aan staan. Ook vond hij kennelijk de zanger niet goed genoeg, want hij zorgde met zijn stem ervoor dat het een duet werd. Al met al zeer irritant, en ik wilde er maar niet iets van zeggen, omdat hij al teveel gedronken had en ik te geïrriteerd was van alles wat er in de afgelopen weken gebeurd en niet gebeurd is. Dus ben ik boos naar de zitkamer boven gelopen. Daar kon ik in ieder geval iets rustiger zitten, en hoorde ik niet al het muziek boven het geluid van mijn laptop. Toen ik boven was, hoorde ik ook gelijk de volumeknop omhoog gaan, en dan merk je gauw hoe gastvrij ze hier in dit hostal zijn. Was in ieder geval blij dat Frank om 3 uur voor pampus lag op zijn kamer.
Haha ik zal ophouden met zeuren over de mindere kant van de zondag. Gelukkig kon ik me de hele dag voorhouden dat ik om 5 uur een feestje zou hebben bij Hotel Con Corazon voor de genodigden. Dus ik kwam daar om half zes, expres een half uur te laat omdat dit Nicaragua is, bleken ze nog steeds met de voorbereidingen bezig te zijn. Al met al begon het feest rond een uur of half zeven. Tot die tijd een beetje rondgewandeld, wat gepraat met anderen en spontaan twee huisvestingen aangeboden gekregen. Eentje zijn we maar gelijk heen gelopen, want het feest was toch nog niet begonnen. Het was in ieder geval een kamer in een rustige straat met een rustig gezin. Kamer zag er redelijk uit en had in ieder geval een kast, en de mensen waren heel vriendelijk. Verder zijn de kosten ook niet erg hoog, namelijk maar 30 dollar per week, terwijl ik nu ongeveer 10 dollar per nacht betaal. Het verschil is dat ik in een soort gastgezin terecht kom en waarschijnlijk geen internet heb daar (maar goed mag gratis gebruik maken van internet in het hotel). Vandaag of morgen toch nog even informeren in de andere hostals en dan blijft dit toch wel een goede optie. Denk in ieder geval dat ik voor woensdag verhuisd ben, gelukkig heb ik in ieder geval wel toestemming gekregen om met andere hostals afspraken te maken buiten OnStage om. Moet dan wel een brief achterlaten dat zij niet meer verantwoordelijk zijn voor de huisvesting.
Toch nu uiteindelijk een stukje over het feest. Dit was heel gezellig en we hebben een aantal spelletjes gedaan, waaronder stoelendans, een menselijke toren maken, kinderliedjes zingen in het Spaans en natuurlijk zoals ieder kinderfeest nodig heeft... piñata stukslaan (en natuurlijk was ik vaak de sjaak, omdat ik een buitenlander ben). Al met al heel gezellig en natuurlijk veel gelachen. Het eten bestond uit een barbecue met verschillende salades, brood en natuurlijk vlees. Ik heb in ieder geval goed gebruik gemaakt van de mogelijkheid en ik heb prima gegeten. Uiteindelijk was ik om 10 uur terug in het hostal, waar alles en iedereen al op één oor lag. Verder redelijk geslapen en slechts één keer wakker geworden door de warmte. Ohja foto's zijn weer geupdate op picasaweb.