dag 60

Op dinsdag was ik hier alweer precies 2 maanden, en nu dus nog maar 46 dagen te gaan hier in Nicaragua. Ik zal in deze periode toch nog veel moeten reizen wil ik nog iets zien van het land. Daarom zijn er al wilde plannen gemaakt voor de komende weekenden. Komend weekend helaas zal in Granada zijn vanwege de feesten van hotel Con Corazon, maar vanaf het weekend erna heb ik plannen gemaakt met in ieder geval een andere student. Het eerste weekend zal zijn in San Juan del Sur, het surfers en beach oord van Nicaragua. Hier komen alle toeristen voor de stranden en natuurlijk om te surfen. Het weekend er op staat een weekend in het noorden van Nicaragua op het programma. Verblijfplaats zal Estelí zijn en van daaruit gaan we trips maken naar bijvoorbeeld Somoto Canyon en een groot natuurreservaat in de buurt van Estelí. Het weekend daarop staat eiland Omotepe op het programma, dat ligt in het meer van Nicaragua en waar twee vulkanen op staan. Nou maar hopen dat het weer goed blijft in de weekenden en dat het ook daadwerkelijk door kan gaan.
Verder heb ik op dinsdag wat gewerkt aan opdrachten van school en ook een uurtje Spaanse les gehad. Ik merk dat ik het steeds minder hard nodig heb om Spaanse lessen te volgen, omdat ik ook meer praat met de tutoren en de kinderen. Ook tijdens het geven van Engelse lessen spreek ik redelijk wat Spaans met de kinderen. Dus ik denk dat er binnenkort weer ergens een uurtje geschrapt wordt.De lessen van dinsdag gingen weer iets beter dan die van maandag. Kinderen waren meer geconcentreerd en rustiger dan maandag. Vandaag weer alles herhaald van woorden die ze geleerd hebben, en hieruit blijkt dat de meisjes toch sneller leren en de woorden oppikken in vergelijking met de jongens. Het herhalen van de stof duurt langer bij de jongens en ze hebben veel meer hulp nodig in het weten van de betekenis. Voor de rest heb ik met beide groepen het verhaal van roodkapje verteld. Natuurlijk in het Engels verteld en een aantal woorden regelmatig herhaald of laten opschrijven, zodat ze de betekenis weten. De leerlingen kunnen echt geen woord Engels en bij elk woord zie je in hun ogen water branden, zeg maar. Maar beetje bij beetje leren ze de woordjes en raken ze een beetje gewend aan de klanken. Bij de meisjes had ik ook wat tijd over en heb ze toen nog gauw de dagen van de week laten zeggen en opschrijven, zodat ze het thuis kunnen oefenen.Verder was het vandaag weer heel erg warm. Ik heb even geprobeerd te honkballen met de kinderen, maar je hoeft alleen maar in het veld te staan en niets doen, en je begint spontaan te zweten. Ik denk dat het ongeveer een graad of 37 is op dit moment. Dus niet veel sportieve dingen doen zeg maar, en soms net iets meer tranquilo zijn!!