dag 49, 50 en 51

Fin de Semana, oftewel weekend in Granada. Alle kinderen zijn vrij op vrijdag van school en hebben dus al een dag eerder vakantie. Maar ons werk als tutoren en vrijwilligers gaat gewoon door, ook op vrijdag. Deze dag is normaal gesproken bedoeld om huizen te bezoeken van de kinderen en te praten over hoe het gaat en op welke gebieden het kind extra geholpen moeten worden. Ook wordt vaak aangegeven hoe de ouders kunnen helpen om het kind te helpen met zijn ontwikkeling. Maar vandaag was er een soort themabijeenkomst voor de ouders. /voordat we gingen regende het heel hard en was het de vraag of we wel erheen konden en of het zin had. Uiteindelijk werd het droog en na veel overleg en goed naar de lucht kijken, besloten we toch maar naar de scholen te gaan. Het thema van vandaag was de gelijkheid van rechten van de vrouw. De vrouw heeft net zoveel rechten als een man en het is niet toegestaan om geweld tegen vrouwen te gebruiken. Op zich een gevoelig onderwerp in dit land, vanwege het machismo in dit land. De middag zou om een uur of drie beginnen, maar toen waren er maar 2 ouders... dit had onder andere te maken met de regen die met bakken tegelijk naar beneden kwam. Uiteindelijk, een half uur later dan gepland, waren er toch wel 15 ouders die de regen hadden getrotseerd om naar de bijeenkomst te komen. Dit geeft toch wel aan hoe belangrijk het project voor deze kinderen en ouders is. Uiteindelijk duurde het verhaal ruim anderhalf uur, en zaten de ouders echt geboeid te luisteren. De vrouw van de organisatie vertelde heel leuk, met regelmatig grapjes en op deze manier hield iedereen een goed gevoel er aan over. Na afloop van deze middag heb ik een uiensoep genaakt voor 7 personen en was ik van plan vroeg te slapen. Dit lukte redelijk, want rond 11 uur lag ik in mijn bed. Helaas lag ik om 2 uur ruim een uur wakker, van geluiden in het hostal. Mensen die moeten bellen en aanbellen, om binnen te kunnen komen, veel gepraat en dergelijke, en vervelend na een vrij slopende week en wetende dat je de volgende ochtend toch wel weer voor 7 uur wakker bent.
Dit bleek inderdaad ook te zijn en ik begon de dag met goede moed met mijn opdrachten voor Leiden. Dit is toch wel redelijk gelukt op zaterdag. Verder heb ik wat rondgelopen in de stad, wat gedronken met andere studenten, en een ijsje gegeten met een paar nicadames. Oh ja ik werd ook nog op de foto gezet door een nicaraguaanse vrouw... waarom? heb geen enkel idee... 's Avonds gezellig uit geweest in el Club, waar een carnaval de Brazil feest gehouden werd. Compleet met danseressen zoals tijdens de carnaval in Rio ;) Een gezellige avond gehad, met helaas weer een minder prettige afsluiting. Er werd namelijk weer eens niet gereageerd op de bel toen we in hostal naar binnen wilden gaan. Na 20 minuten aan te hebben gebeld en dus op straat te hebben gestaan midden in de nacht. Uiteindelijk hadden we het telefoonnummer van Rinconchito kunnen achterhalen en gebeld. Nadat we twee keer de telefoon hadden gebeld en 100 keer aangebeld, werd er uiteindelijk open gedaan. Eigenlijk heb ik het in dit hostal wel een beetje gehad nu. Nadat ik vier weken geleden een mail had gestuurd naar OnStage met verschillende punten die ontbraken in het hostal en de suggestie van een sleutel voor de vaste gasten, blijkt er nu nog steeds niets van terecht gekomen te zijn. De organisatie hier laat dus een beetje afweten, helaas... Maar goed het is Nicaragua, en we moeten ons maar aanpassen, ook al betaal je hier de hoofdprijs per maand voor in Granada. Haha als iemand nog een adresje weet hier, houd ik me aanbevolen.
Zondag heb ik uiteindelijk geslapen tot een uur of 7.30, voordat ik wakker werd. Helaas was er in de ochtend geen internet en kon ik niet zo heel veel doen aan school en dergelijke. Op dit moment is het internet hier nog steeds niet gemaakt, maar gelukkig weten de buren wel hoe je het kunt maken. Dus gelukkig kon ik in de middag op het internet van de buren wat dingen voor school doen en nu dit bericht plaatsen. Morgen ga ik weer Engelse les geven en daarvoor heb ik een afspraak gemaakt om met Bertina van stichting Mundico naar een gaarkeuken te gaan, die is opgericht voor de mensen en kinderen die het nodig hebben hier. Een volle en drukke dag dus morgen!