De dag erna regende heeft het in de nacht flink geregend en ook in de ochtend regende het. Dus ik vreesde met grote vrezen dat er weer een vrije middag er aan zat te komen. Na eerst 4 uur Spaanse les te hebben gehad, had ik nog steeds geen berichtje gekregen van Skarleth. Zou ik dan vandaag wel weer naar mijn stage kunnen gaan? En inderdaad was het mogelijk... met 6 man in de cabine van de pick-up en 8 man achterin, konden we naar de scholen toe. Comfortabel is anders, maar het is wel een verschrikkelijk gemakkelijke manier van veel personen vervoeren!
Aangekomen op de scholen waren de kinderen erg blij om ons te zien, ja echt waar, en bleek er al gauw een ander probleem te zijn. Het slot van het hek werkt niet goed en was met geen mogelijkheid open te maken. Dus dat werd klimmen over de hekken heen. Het is echt ongelooflijk hoe behendig die kinderen zich bewegen en over de hekken kwamen, terwijl ik met grootse moeite er over heen kwam.
Omdat mijn Engelse lessen op deze school nog niet waren begonnen, ben ik weer eens gaan observeren en vooral gekeken hoe de kinderen werken. De kinderen kennen me nu een beetje en zijn aan mijn aanwezigheid gewend. Ze stellen veel vragen aan mij, en vertellen soms gehele verhalen aan mij. Een groot probleem is, dat ze heel veel letters inslikken, en ik dus vaak geen idee heb waar ze het over hebben. Met een beetje lachen, ja en nee zeggen op de juiste momenten kom ik er wel onderuit, maar toch is het gewoon vervelend. Een voorbeeld bijvoorbeeld met rekenen. Je hoort ze alleen maar do, tre en cing zeggen, in plaats van doS, treS en cinCO. Zodra je weet waar ze het over hebben kan je er een beetje aan aanpassen, maar probeer dat maar als ze gelijk in snel Spaans tegen je beginnen. Soms vraag ik of ze het willen herhalen, maar dan gaat het in net zo'n tempo als er voor en blijft het vrij onduidelijk. Maar een goede zaak is wel, dat ze graag tegen mij willen praten! Vandaag heb ik verder ook een paar kinderen geholpen met rekenen. Wel op de manier die zij kennen, want mijn Spaans is nog niet zo goed dat ik andere methoden uit kan leggen aan die kinderen. Ze begrepen mij wel en ik merkte hier enorm, hoe groot de problemen zijn hier. Kinderen van de leeftijd groep 5, hebben de grootse moeite met sommen onder de 20. Alles wordt gedaan met tellen van vingers en er zitten geen tot weinig automatismen bij deze kinderen. Er was zelfs een kind dat gewoon de nummers niet goed kent. Hij wist bijvoorbeeld dat het negen was, maar wist het dus niet op te schrijven. Ik was daar toch wel verbaasd over en vroeg de tutor, hoe dat nou kwam. Ze vertelde me dat hij vroeger niet naar school ging en ook nu niet heel vaak naar school gaat, omdat hij zijn moeder altijd moet helpen met van alles en nog wat. Ook thuis kan hij niet oefenen en leren, omdat daar weinig tot geen mensen zijn die hem kunnen helpen. Er is namelijk nog veel analfabetisme in deze gebieden, en de kinderen kunnen dan vaak beter rekenen en lezen dan de ouders. Trieste zaak, en daarom is het goed dat er dit soort projecten zijn. Ook al helpt het maar een klein beetje, als deze kinderen al straks beter lezen en rekenen dan hun ouders, dan kunnen ze hun kinderen later weer helpen en vertellen hoe belangrijk het is om te lezen en te rekenen...
's Avonds verder niet zoveel gedaan, beetje mail gecheckt en gekwartet (natuurlijk dik verloren), en daarna lag ik rond half 10 toch wel in bed. Het zijn op deze manier slopende dagen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten