Voordat ik naar Spaanse les ging ben ik even langs een bakker en een stalletje gelopen om een croissantje en wat fruit te halen voor 21 Cordoba = 75 cent. Geen geld dus, en zo red ik het hier dan nog wel even hoor.
Na twee uurtjes had ik even pauze en daarna hebben we verder gepraat over zwangerschap en abortus bij tienermoeders, homoseksuelen en HIV (Spaans VIH). Milagro bleek geen typische Rooms Katholieke gelover te zijn, en was een groot voorstander van voorbehoedsmiddelen en vond het vrij normaal dat er homoseksuelen waren. Ze was zelfs een beetje jaloers op de travestieten, omdat die vaak een perfect lichaam hebben, volgens haar. Verder is het hier bij wet verboden door de regering om abortus te krijgen. Hierdoor zijn er verschillende klinieken, die vaak buiten de steden liggen, waar vrouwen heen gaan als ze toch geen kind willen. Dit is natuurlijk heel gevaarlijk, en er vallen regelmatig slachtoffers bij het weghalen van een kind. Regering van Daniël Ortega weet dat dit gebeurd, maar het is een soort van principe kwestie dat dit verboden blijft. Ook bij Milagro kwam het eruit dat ze niet tevreden is met Daniël Ortega als president. Toch wel vreemd... eens de grote patriot en revolutionair van het land, maar weet nu niet hoe hij het land kan verbeteren.
Al met al ging de les eigenlijk wel best, en begreep ze alles wat ik wilde zeggen, en ik bijna alles van wat zij zei. Na de les snel even geluncht en toen weer op weg naar mijn stage. Vandaag stond er voor een deel voetbal op het programma, maar helaas wist ik het niet en had ik geen schoenen mee genomen. Maar voordat we daar zijn... Toen ik en de overige tutoren aankwamen op de school, bleek een meisje ziek te zijn. Dit meisje werd uiteindelijk thuisgebracht door een van de tutoren en toen moesten ik en een andere Duitse vrijwilliger de les gaan overnemen. We hadden natuurlijk niets voorbereid en we kregen slechts een korte vage uitleg van wat de bedoeling was van de les. En we moesten het dan ook nog eens volledig in het Spaans gaan doen. We hebben het wel volgehouden, maar of het een groot succes was... ik betwijfel het. Maar ja dit is improviseren en gelukkig hoefden we een uur en een kwartier te vullen. Want meer wisten we echt niet meer te verzinnen. Hierna konden de kinderen gaan voetballen met de organisatie: Soccer without bording. Een stichting die werkt met vrijwilligers om kinderen deel te laten nemen aan een teamsport en ze te laten bewegen. Het grootste gedeelte van de jongens deden in ieder geval vol overgave mee, en de meisjes bleven maar een beetje kijken en rond de tutoren hangen.
Uur of 5 was ik weer terug in Granada en hebben we een soort van chili/ kippensoep gegeten. Super pikant en op een gegeven moment had ik geen smaakpapil meer over, maar was wel weer een gewone maaltijd die we gemaakt hadden. Vanaf vrijdagmiddag komt Ellen (studente micro-economie) ons in het hostal vergezellen en aan het eind van het weekend ook Linda en Lara. Dan zijn wij mannen dus opeens in de minderheid... gaat gezellig worden ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten