Maar goed de andere studenten waren mijn huisgenootjes Len en Daniël en toekomstig huisgenootje Linda. De eerste twee doen iets met de micro-economie hier, en gaan dus hulp bieden aan de ondernemers hier. En de laatste gaat voedingsadviezen geven aan tienermoeders, en dus vertellen dat drie maal Gallo Pinto op een dag toch echt niet heel goed is voor je. We verbleven op de Biologico bij Maarten. Deze Biologico is in handen van een Amerikaan, die hier onderzoek doet naar met name vissen. Het onderzoek waar hij nu bezig is, heeft te maken met hoe vissen zonder tanden slakken eten, of hoe ze het zonder slakken uit houden, en de evolutie hiervan. Heel interessant, maar ik was er niet geheel bij.
Na het avondeten hier, zijn we eerst nog even in de avond gaan zwemmen. Hele bijzondere ervaring, maar toen de wolken iets donkerder werden, besloten we toch maar weer gauw naar binnen te gaan. Daar hebben we uiteindelijk met zijn vijven zitten kaarten en zoals het hier hoort, een fles Flor de Caña (Rum) leeggedronken.Hierna zijn we nog even een stukje gaan lopen en hadden we echt een prachtig uitzicht op het meer in het donker. De lucht was helder, en je kan hier echt uren zitten, luisteren naar de dieren in het bos en het water. Je wordt hier heel rustig van. Om een uur of twee lagen we in bed, redelijk uitgeput.
De volgende morgen natuurlijk weer rond een uur of half 7 wakker en er toen maar uitgegaan.
Daar was de Amerikaan bezig met een eekhoorntje die heel tam in de buurt kwam. Ik heb hem zelfs mogen aaien van hem, (boffen he) Maar het is hier echt heel rustig en mooi, als je het vergelijkt met Granada, dus een mooi toevluchtsoord! In de ochtend weer wat gezwommen en tegen de middag gingen we met bussen naar Masaya en daarna terug naar Granada. Masaya is echt een stadje wat bekend staat als cultuurstad in Nicaragua. Een leuk stadje maar een stuk rustiger dan Granada.Teruggekomen in Granada (9 cordoba = 40 cent voor een busreis van een half uur) heb ik even mijn mail gelezen en vooral uitgerust. Kennelijk toch te weinig geslapen, en waarschijnlijk het zwemmen zorgde ook voor vermoeidheid. Uiteindelijk besloten we om een uur of 7 ergens uit eten te gaan, omdat Len morgen naar San Juan del Sur zal gaan. Uiteindelijk een goed restaurantje gevonden en natuurlijk heerlijk gegeten. Helaas is het als je buiten eet, dat je verschrikkelijk veel verkopers (fluitjes, gebrande dvd's, armbandjes, keramiek) en bedelende kinderen aan je tafel krijgt. Ik kan nog wel de lol er in vinden, en doe alsof ik interesse heb, ben ik tenminste net zo irritant als zij. Bij bedelende kinderen is het toch wel lastiger... probeer maar eens een kind van een jaar of 6 gewoon compleet te negeren, terwijl ze 5 minuten lang aan je tafel staan aan te staren... eet smakelijk. Maar het blijft belangrijk dat je ze niets geeft, want op deze manier hoeven de kinderen toch niets te leren... ze kunnen immers bedelen en daarmee krijgen ze geld en voeding. Waarom zou je dan naar school gaan. Ik heb zelf gezien dat die kinderen thuis gewoon eten en drinken hebben, en dus eigenlijk niet hoeven te bedelen. Ze moeten gewoon gaan leren en naar school gaan, in plaats van op straat hangen rond een uur of negen en tien. Dit is dus een reden waarom educatieve programma's van de school hier komen, en dat deze kinderen worden opgevangen en het belang zullen leren. Het is allemaal mogelijk, alleen moet iedereen er dus achterstaan en bekend mee worden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten