dag 27,28

Ik zal niet teveel schrijven over donderdag, omdat ik daar niet zoveel gedaan heb. Die dag heb ik alleen een mailtje naar onstage gestuurd dat het toch wel vroeg lawaaiig is in het Hostal. Ze maken hier namelijk schoon om een uur of 6 en dat gaat gepaard met schuiven van stoelen en muziek aanzetten. De mensen van Onstage reageerden prima en hebben die avond nog een mailtje gestuurd naar de eigenaar, en nu hopen dat die er wat meedoen! Voor de rest een beetje voorbereidingen getroffen voor mijn onderzoek en daarna vier uurtjes les gehad op de Spaanse school. Een uur lang les kost hier 5 euro, dus is toch wel een leuke investering! Verder Fajita's gegeten en redelijk vroeg mijn bed in gegaan.
Dan de vrijdag... Mijn verjaardag! Hoe vier jij je verjaardag in Nicaragua, was een vraag die ik vaak hoorde... Nou ik ben gewoon naar mijn stage gegaan, want de tutoren en ik gingen huizen bezoeken van de kinderen die meedoen aan het project waar ik stage loop. Tijdens dit bezoek wordt er een beetje verteld hoe het gaat en waar het kind mee geholpen wordt. Ik begreep niet alles wat er verteld werd, maar het was al verschrikkelijk indrukwekkend om te zien hoe de kinderen daar leven. Het is moeilijk te beschrijven al je het niet gezien hebt... Families leven vaak in huisjes/hutjes dat niet veel groter is dan mijn huiskamer... en daar leven ze dan met zijn vijven in. Er is weinig schoon water, de was wordt over prikkeldraad uitgehangen en het vuil wordt gewoon ter plaatse verbrand. Wat mij dan bevreemd is, dat kinderen constant lachen en zoveel lol hebben met bijna niets. Vaak is een gewone ouderwetse tol genoeg. Na drie uur rondlopen in een prachtige omgeving van bossen en velden, maar met trieste huisjes, moesten we even wachten op ons busje... dus we hebben gewacht midden op de weg, en op een gegeven moment kwamen er kinderen aan. En hier kan je kinderen zoveel plezier doen, door alleen maar een foto te maken. Ik was namelijk foto's aan het maken, en ze vroegen steeds of ik een foto van hen kan maken terwijl ze de tol gooiden. En dan is het vooral leuk voor ze om het terug te zien! Zo heb ik ze ongeveer een half uur lang kunnen vermaken, en het heeft mij een aantal hele leuke foto's opgeleverd.

Om een uur of 6 's avonds werden de tutoren en ik opgehaald. Een klein uurtje later was ik terug in Granada waar mij een grote verrassing stond te wachten. Toen ik binnenkwam stonden er broodjes klaar en een soort van taart, wat dus geregeld was door mijn huisgenootjes. En daarbij zongen ze dus ook nog in het Spaans een verjaardagsliedje. Al met al heel lief van ze en voelde ik me toch een beetje jarig hier! Na het eten van een paar echte bruine boterhammen en de taart, prepareerden we ons voor een avondje stappen in Granada. Naja uiteindelijk begonnen en eindigden we in El Club. Een disco/ bar van een Nederlandse eigenaar, waar biertjes minder dan een euro kosten. Na een avondje veel dansen, kon ik om ongeveer 3 uur slapen...
Ik schrijf dit trouwens om 8 uur 's ochtends, omdat ik toch wakker was om half 7. Vanavond gaan we de Masaya vulkaan beklimmen, schijnt heel mooi te zijn in de avond... Ben benieuwd of ik het volhoud vandaag.